KOŹMIAN O MARCINIE

Ze "Złotej Księgi szlachty polskiej" Teodora Żychlińskiego /rocznik XII, Poznań, 1890/:

"Marcin (XIV pok.), pan na Myszkach i Sławnie, zmarly w Myszkach dnia 22 stycznia 1717 roku [...] Był on po rok 1662 towarzyszem husarskim i jako taki popisywał się w sztuce ujeżdżania koni przed królem Fryderykiem duńskim w Kopenhadze, co Kajetan Koźmian w "Wojnie Szwedzkiej" Pieśń X. wiersz 820 do 844, tak opisuje:

"Król mówi do Stefana: "to obraz Twej chwały.
"Nie pośledni żeglarze po cymbryjskich toniach.
"Nie potrafim wam zrównać na lądzie i koniach."
Na to Stefan Paskowi wydaje wezwanie
"Niechaj tu Paruszewski na rumaku stanie."
Tym czasem grono widzów pośród rozmów czeka,
Wkrótce się rycerz polski objawia z daleka.
Niesie go jak bez kiełzna rumak rozogniony,
Wprost na widzów -  widze odskakują w strony.
Stefan stoi, już rumak  sięga go kopyty,
Cugiel go w tył osadza i staje jak wryty.
Pasek na mecie pierścień zawiesza wysoko,
Ten chwiejąc się na taśmie ruchem myli oko.
Jeździec puszcza rumaka szybkiej strzały lotem,
I w sam pierścień utrafia ostrej włóczni grotem.
I znów wraca i znowu do biegu się zrywa.
Wyciąga się z nim rumak jak w łuku cięciwa.
Pasek obręcz w powietrze rzuca przed kopyta,
Niedopadłą do ziemi jeździec włócznią chwyta.
W końcu jeździec w powietrze z konia włócznię ciska,
Chwyta się grzywy, stopę wyrzuca z puśliska,
Na jednem się strzemieniu przegina na ziemię.
Ryje po piasku dłonią, chwyta w pędzie brzemię.
I znów siedzi jak siedział i włócznią wywija,
Grono zdziwionych widzów poklask mu wybija."

W nagrodę zasług wojennych otrzymał Marcin około roku 1674 miecznikostwo wschowskie, który to urząd do śmierci dzierżył"



STRONA GŁÓWNA
KSIĘGA GOŚCI - OD AUTORA - O RODZINIE - HERB  - GENEALOGIA - GALERIA - CIEKAWOSTKI - CO NOWEGO? - GORĄCA STRONA